Podatek od czynności cywilno prawnych.

Podatek od czynności cywilnoprawnych został wyłączony z zakresu podatków skarbowych. Jest on stosowany do regulowania tak zwanych niezawodowych czynności cywilnoprawnych, które nie są bezpośrednio związane z opłatami urzędowymi. Wynika z tego, że w tym przypadku przedmiotem opodatkowania nie są wszystkie czynności cywilnoprawne ale jedynie te konkretnie wymienione w ustawie podatkowej, czyli:

- umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

- umowy pożyczki,

- umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowywanego długów i ciężarów darczyńcy,

- umowy dożywocia oraz ustanowienia odpłatnej renty,

- umowy o podział spadku oraz umowy o zmienienie współwłasności – w  części dotyczącej spłat lub dopłat,

- umowy majątkowe małżeńskie,

- ustanowienie hipoteki,

- ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,

- umowy depozytu nieprawidłowego,

- umowy spółki (akty założycielskie),

- zmiany wyżej wymienionych umów,

- orzeczenia sądów i ugody, jeżeli wywołują takie same skutki prawne jak wyżej wymienione czynności.

Podatnikiem w tym przypadku jest każda osoba fizyczna, prawna oraz organizacja nieposiadająca osobowości prawnej, która jest stroną w czynności cywilnoprawnej. Płatnikami są notariusze, jeżeli został sporządzony akt notarialny lub nabywcy rzeczy lub praw majątkowych będący stroną umowy. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, czyli na przykład podpisania umowy kupna – sprzedaży. Także w przypadku podniesienia kapitału spółki cywilnoprawnej, uprawomocnienia się wyroku lub doręczenia wniosku o orzeczeniu, kiedy jedna ze stron powała się przed organami podatkowymi, a podatnik nie złożył w terminie 5 lat od końca roku w którym upłynął termin płatności podatku. Jeśli chodzi o podstawę opodatkowania oraz stawki jakie należy zapłacić to są one ustalane indywidualnie dla każdej czynności cywilnoprawnej. Ustalona stawka nie może jednak przekraczać 2% w przypadku stawki procentowej, a 38 zł w przypadku stawki kwotowej.

Podatek od środków transportowych.

Podatek od środków transportowych dotyczy pojazdów o masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Dotyczy on osób fizycznych, prawnych oraz spółek nie posiadających osobowości prawnej, na które pojazd jest zarejestrowany. Obowiązek ten nie dotyczy jednak podmiotów, które wycofały czasowo pojazd z ruchu ale wyłącznie na podstawie decyzji organu rejestrującego pojazdy. Opłata podatku jest realizowana w dwóch równych ratach, do 15 lutego oraz do 15 września każdego roku. Przedmiot opodatkowania stanowią generalnie wszystkie pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, ciągniki siodłowe oraz autobusy. Wyłączenia z podatku obowiązują jedynie na podstawie ustawy i są to przede wszystkim pojazdy konsulatów, przedstawicielstw dyplomatycznych i innych misji zagranicznych, także pojazdy specjalne wymienione w ustawie o prawie drogowym, pojazdy zabytkowe oraz środki transportowe stanowiące pojazdy mobilizacyjne. Kolejne zwolnienia mogą wprowadzać rady gmin ale jedynie na podstawie uchwały.

Podstawę opodatkowania stanowią środki transportowe i jest ona wyrażana w ilości posiadanych sztuk. Obowiązek podatkowy powstaje zawsze pierwszego dnia miesiąca po miesiącu, w którym pojazd został nabyty zarejestrowany lub ponownie dopuszczony do ruchu. Obowiązek ten wygasa ostatniego dnia miesiąca po zbyciu pojazdu. Organem podatkowym jest organ gminy na terenie której mieszka właściciel środka transportu lub jeśli pojazd na kilku właścicieli to gmina tego z nich, który jest wpisany jako pierwszy w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Zobowiązanie podatkowe do uiszczania tego podatku powstaje z mocy prawa, zatem powinno być uiszczane bez wezwania ze strony organu, któremu podatek się należy. W przypadku niewywiązania się z płacenia podatku od środków transportowych na podatnika nałożone zostaną odsetki karne, a w dalszej kolejności zastosowane będą przepisy kodeksu karnego.

Do 1997 roku podatek ten obowiązywał także właścicieli samochodów osobowych ale został zniesiony, a w jego miejsce przydzielono gminom 10% udział w akcyzie nakładanej na paliwa.