Podatek od środków transportowych.

Podatek od środków transportowych dotyczy pojazdów o masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Dotyczy on osób fizycznych, prawnych oraz spółek nie posiadających osobowości prawnej, na które pojazd jest zarejestrowany. Obowiązek ten nie dotyczy jednak podmiotów, które wycofały czasowo pojazd z ruchu ale wyłącznie na podstawie decyzji organu rejestrującego pojazdy. Opłata podatku jest realizowana w dwóch równych ratach, do 15 lutego oraz do 15 września każdego roku. Przedmiot opodatkowania stanowią generalnie wszystkie pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, ciągniki siodłowe oraz autobusy. Wyłączenia z podatku obowiązują jedynie na podstawie ustawy i są to przede wszystkim pojazdy konsulatów, przedstawicielstw dyplomatycznych i innych misji zagranicznych, także pojazdy specjalne wymienione w ustawie o prawie drogowym, pojazdy zabytkowe oraz środki transportowe stanowiące pojazdy mobilizacyjne. Kolejne zwolnienia mogą wprowadzać rady gmin ale jedynie na podstawie uchwały.

Podstawę opodatkowania stanowią środki transportowe i jest ona wyrażana w ilości posiadanych sztuk. Obowiązek podatkowy powstaje zawsze pierwszego dnia miesiąca po miesiącu, w którym pojazd został nabyty zarejestrowany lub ponownie dopuszczony do ruchu. Obowiązek ten wygasa ostatniego dnia miesiąca po zbyciu pojazdu. Organem podatkowym jest organ gminy na terenie której mieszka właściciel środka transportu lub jeśli pojazd na kilku właścicieli to gmina tego z nich, który jest wpisany jako pierwszy w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Zobowiązanie podatkowe do uiszczania tego podatku powstaje z mocy prawa, zatem powinno być uiszczane bez wezwania ze strony organu, któremu podatek się należy. W przypadku niewywiązania się z płacenia podatku od środków transportowych na podatnika nałożone zostaną odsetki karne, a w dalszej kolejności zastosowane będą przepisy kodeksu karnego.

Do 1997 roku podatek ten obowiązywał także właścicieli samochodów osobowych ale został zniesiony, a w jego miejsce przydzielono gminom 10% udział w akcyzie nakładanej na paliwa.

Podatek akcyzowy.

Podatek akcyzowy jest w teorii łatwy w poborze ale niestety w Polsce nie wygląda to tak dobrze z powodu skomplikowanej konstrukcji podatku oraz częstych zmian w przepisach. Mimo tego jest to jeden z najważniejszych podatków jeśli chodzi o wpływy do budżetu, stanowi około 30% wszystkich z nich. Podatkowi akcyzowemu podlegają:

- produkcja wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz ich wyprowadzanie ze składu podatkowego,

- sprzedaż wyrobów akcyzowych na terenie kraju,

- eksport i import wyrobów akcyzowych,

- nabycie i dostawa wewnątrzwspólnotowa.

Akcyzie podlega wiele innych działań dotyczących wyrobów akcyzowych takich jak używanie ich na pokazach czy w reklamie, a także wszelkie braki i ubytki powstałe w procesach produkcji, transportu i magazynowania tych towarów. Prawodawca dopuszcza jednak możliwość zwolnienia ubytków z opłacania podatku ale tylko do wysokości ustalonej przez Ministerstwo Finansów. W tym celu muszą zostać spełnione warunki określające procedury postępowania przy powstaniu ubytków. Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu, chyba, że przepisy stanowią inaczej. Stawki tego podatku wyrażane są w formie procentu podstawy opodatkowania, kwoty na jednostkę wyrobu lub procencie ceny detalicznej. Podstawą opodatkowania jest kwota należna za sprzedaż lub dostarczenie wyrobu w przypadku stawki procentowej. Natomiast jeśli chodzi o stawkę kwotową to za podstawę przyjmuje się ilość wyrobów. Stawki te są stałe i z góry ustalone.

Podatnikiem jest każda osoba fizyczna, prawna oraz organizacja nie posiadająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających akcyzie. Wiele towarów jest zwolnionych z tego podatku. Po pierwsze jest to eksport wyrobów akcyzowych. W dalszej kolejności to piwo, wino i inne napoje fermentowane przez osoby fizyczne na własny użytek i nie przeznaczone na sprzedaż. Kolejnym wyrobem jest energia elektryczna wytwarzana ze źródeł odnawialnych. Wiele zwolnień można uzyskać na podstawie umów międzynarodowych lub gdy wymagają tego przepisy Unii Europejskiej.