Lipiec 12, 2010
Chęć uproszczenia systemu podatkowego od zawsze chyba towarzyszy naukom ekonomicznym. Uproszczenie podatków niesie ze sobą wiele zalet. Po pierwsze powoduje znaczne obniżenie kosztów poboru poprzez zmniejszenie liczby zatrudnianych urzędników potrzebnych do obsługi całego systemu. Po drugie zwiększa to zaufanie podatników do fiskalizmu państwa i sprawia, że chętniej podejmują się dobrowolnego rozliczania.
Najpopularniejszy projekt proponujący reformę systemu podatkowego jest autorstwa Roberta E. Halla i Alvina Rabushki. Ida ta zakłada zastąpienie podatków PIT i CIT odpowiednio podatkami od dochodów z wynagrodzenia i z działalności gospodarczej. W obu tych przypadkach stopy procentowe są identyczne.
Za podstawę podatku przyjmuje się rzeczywiste kwoty wynagrodzeń, wypłat, rent i emerytur po odliczeniu przysługujących podatnikowi zniżek, które uzależnione są od stanu cywilnego i ilości osób będących na utrzymaniu podatnika. Jest to zatem podatek prorodzinny i spełniający oprócz funkcji fiskalnej także socjalną. Należy także zastanowić się nad problemem osób żyjących w ubóstwie. Zazwyczaj proponowane jest zwolnienie z opodatkowania dochodów poniżej pewnej krytycznej wartości. Jednak tutaj pojawia się problem ustalenia jaka powinna to być kwota. Dodatkowym argumentem jest także fakt, iż czasami poniżej pewnej granicy pobór podatku staje się nieopłacalny ponieważ jego koszty mogą przewyższyć uzyskane wpływy. Z tych rozważań wynika także jasno, że powinno się właśnie brać pod uwagę liczbę dzieci w rodzinie. Im więcej ich jest tym trudniej utrzymać rodzinę, udowodniono także powiązanie pomiędzy wielodzietnością, a ubóstwem. Argumentem jest fakt, iż właśnie poprzez przyznawanie ulg przy wychowywaniu dzieci państwo wspiera rodziny. Niekorzystna jest sytuacja gdy ich brak ponieważ wówczas jest to niejako karanie za wychowywanie dzieci. Przeciwnicy jednak przedstawiają swoje zdanie przytaczając zasadę równości wobec prawa i podatków, a zatem nie popierają preferowania pewnych grup. Tak samo odnoszą się do podatku progresywnego, który ich zdaniem karał za pracę, a preferowanie rodzin wielodzietnych karze za wolność wyboru.
Lipiec 2, 2010
Pojęcie raju podatkowego nie jest jednoznaczne, ma ono wiele różnych funkcji i znaczeń. Ogólnie rzecz biorąc jest to kraj, który oferuje podatnikom wiele możliwości na zapłacenie mniejszego podatku, lub na całkowite jego uniknięcie. Jest to możliwe dzięki odpowiednim przepisom i wielu ulgom. Nie można jednak określać raju podatkowego jako miejsca gdzie nie płaci się podatków. Takie miejsca nie istnieją. Pierwsze raje podatkowe powstały w celu przyciągnięcia zagranicznych inwestorów. Oczywiście metoda ta świetnie się sprawdziła i funkcjonuje do dziś.
Ogólnie raj podatkowy można określić jako miejsce charakteryzujące się:
- dogodnym systemem podatkowym umożliwiającym płacenie o wiele niższych podatków lub czasami ich całkowity brak,
- brakiem kontroli sprawozdań podatkowych i księgowych,
- stabilną gospodarką i systemem politycznym,
- rozwiniętą infrastrukturą,
- ścisłą ochroną tajemnicy finansowej i bankowej, rozwiniętym sektorem bankowym,
- korzystnym i elastycznym systemem prawnym,
- swobodnym dostępem do kapitału,
- minimum formalności podczas zakładania i prowadzenie spółek.
Raje podatkowe starają się stworzyć inwestorom jak najlepsze warunki. Zapewniają bezpieczeństwo kapitału, niskie podatki. Niektóre z nich aby przyciągnąć jeszcze większy kapitał wydają nawet specjalne przepisy prawne, które w formie na przykład karty podatkowej są gwarancją konkretnych przywilejów. Najczęściej są to małe państewka lub nawet autonomiczne kolonie. Na pewno jednak nie powinno się wybierać raju podatkowego na podstawie jak najniższych podatków, gdyż istnieją także inne ważne czynniki jakie należy wziąć pod uwagę. Możemy także spotkać się z określeniem specjalistycznych rajów podatkowych. Takie miejsca jak najbardziej są realne i działają na podstawie preferowania konkretnych rodzajów działalności. Wiele rajów na przykład nie opodatkowuje dochodu uzyskiwanego za granicą, a jedynie ten wypracowany w kraju. Inne postępują dokładnie odwrotnie. Są takie gdzie opodatkowane są zgromadzone bogactwa.
Pojęcie raju podatkowego nie jest jednoznaczne, ma ono wiele różnych funkcji i znaczeń. Ogólnie rzecz biorąc jest to kraj, który oferuje podatnikom wiele możliwości na zapłacenie mniejszego podatku, lub na całkowite jego uniknięcie. Jest to możliwe dzięki odpowiednim przepisom i wielu ulgom. Nie można jednak określać raju podatkowego jako miejsca gdzie nie płaci się podatków. [...]
Chęć uproszczenia systemu podatkowego od zawsze chyba towarzyszy naukom ekonomicznym. Uproszczenie podatków niesie ze sobą wiele zalet. Po pierwsze powoduje znaczne obniżenie kosztów poboru poprzez zmniejszenie liczby zatrudnianych urzędników potrzebnych do obsługi całego systemu. Po drugie zwiększa to zaufanie podatników do fiskalizmu państwa i sprawia, że chętniej podejmują się dobrowolnego rozliczania.